دروازه اخبار دیجیتال و فن آوری

پیشرانه‌ی ایکس ۳ ناسا رکورد شکست

پیشرانه‌ی ایکس ۳ ناسا در آخرین آزمایش خود رکورد را شکست

eonline724.ir

پیشرانه‌ی ایکس ۳ ناسا رکورد شکست

در این مطلب از  دروازه  به پیشرانه‌ی ایکس ۳ ناسا رکورد شکست ، می پردازیم.

 با توجه به اطلاعات جدید می خوانیم که پیشرانه‌ی ایکس ۳ ناسا که در راستای برنامه‌ی فضایی آژانس برای سفر به مریخ است، در آخرین آزمایش‌های خود رکورد بیشترین توان خروجی را شکست.

همچنین گفته می شود که پیشرانه‌ی ایکس ۳ جدید ناسا که توسط دانشمندان دانشگاه میشیگان  که با همکاری آژانس و نیروی هوایی ایالات متحده گسترش پیدا کرده بود، رکورد خود را در آخرین آزمایش شکوند.
البته امیدواریم  که  شاید این فناوری قادر شود انسان‌ها را به مریخ ببرد.

خوب است بدانید که ایکس ۳ نوعی هال‌تراستر می باشد و به‌گونه‌ای طراحی شده تا از جریان یون‌ها برای تأمین توان جلوبرندگی فضاپیما بهره بجوید.
با توجه به گفته ی ناسا، پیشرانه‌های پلاسمایی سرعت بالایی نسبت پیشرانه‌های شیمیایی راکت‌ها تولید می‌کنند.

و همچنین یک راکت شیمیایی، بیشینه‌ی سرعتی معادل ۵ کیلومتر بر ثانیه دارد؛
درحالی‌که یک هال‌تراستر می‌تواند به بیشینه‌ی سرعت ۴۰ کیلومتر بر ثانیه دستیابی داشته باشد.
همینطور گفته می شود که این افزایش سرعت در سفرهای فضایی طولانی مانند سفر به مریخ، بسیار مشهود و تأثیرگذار خواهد بود.

پیشرانه‌ی ایکس ۳ ناسا رکورد شکست

البته گفته می شود که موتورهای یونی، عملکرد بهتری نسبت به همتایان شیمیایی خود دارند؛ این موتورها به سوخت بسیار کمتری برای جابه‌جایی مسافران و امکانات در فواصل طولانی، احتیاج دارند.
این در حالی است که  گونه‌های متفاوت دیگری برای سفر به اعماق فضا وجود دارند.
نقص اصلی طراحی پیشرانه‌های شیمیایی، نیاز به حمل سوخت طی سفر به فضا است.ا
باید گفت که این پیشرانه‌ها برای طی کردن مسیر طولانی‌تر احتیاج به سوخت بیشتری دارند

و این نشانه ی بیشتر بودن مقدار سوخت  می باشد.
یک رم‌جت باسارد که گونه‌ای از راکت‌های ترکیبی است، از هیدروژن موجود در فضا برای تأمین سوخت خود بهره می برد؛
پس در نتیجه تا زمانی که هیدروژنی در مسیر حرکت وجود دارد، می‌توان با سرعت نور به جلو پیش رفت.

همچنین نسبیت عام  اظهار نظر می کند که هیچ جسمی در عالم نمی‌تواند به سرعتی فراتر از نور دست یابد.
با این حال، اگر ما بتوانیم اساس فضازمان پیش‌ رو و پشت‌ سر خود را منبسط کنیم،
از نظر فنی می‌توانیم به سرعتی بیشتر از نور دسترسی پیدا کنیم؛
همچنین مجامع علمی بر این باورند که ما تحت هیچ شرایطی به چنین فناوری‌ نزدیک نیستیم.

سیاره‌ی سرخ، نور سبز

طبق گفته ها در آخرین آزمایش‌های انجام‌شده روی پیشرانه‌ی ایکس‌ ۳، این تراستر به قدرت عملکرد ۱۰۰ کیلووات رسید و موفق به تولید نیروی تراستی معادل ۵.۴ نیوتن شد؛ گفته می شود که این مقدار نیروی تراست،
بالاترین مقدار در بین تمام پیشرانه‌های پلاسمایی موجود است.
همچنین می توان گفت که پیشرانه‌ی ایکس۳ رکورد بیشترین توان خروجی و عملکردی را شکست.

شاید این فناوری در ۲۰ سال آینده، انسان‌ها را به مریخ ببرد و البته محدودیت‌هایی هم را داراست.
و علاوه بر این در مقایسه با راکت‌های شیمیایی، پیشرانه‌های یونی نیروی تراست بسیار کمی تولید می‌کنند.
نیروی تراست کم به معنای زمان بیشتر برای رسیدن به شتابی معادل با راکت‌های شیمیایی است؛
درنتیجه پیشرانه‌های یونی برای پرتاب راکت‌ها از سطح زمین مناسب نیستند.

با  همه ی این ها ، مهندسان سعی می کنند تا در طراحی ایکس ۳ این موضوع را به حداقل برسانند.
و همینطور کانال‌های چندگانه‌ی پلاسما نمونه‌ای از این تلاش هستند؛
ولی چالش هم اکنون این پیشرانه‌ها، تولید موتوری است که علاوه بر ابعاد کوچک، به اندازه‌ی کافی قدرتمند باشد.
درحالی‌که هال‌تراسترها را می‌توان به ‌راحتی در آزمایشگاه جابه‌جا کرد، برای انتقال ایکس ۳ از جرثقیل استفاده می‌شود.

گفته می شود که در سال ۲۰۱۸، گروه تحقیقاتی آزمایش‌های خود را برای بررسی عملکرد موتور در حالت عملکرد بی‌وقفه‌ی ۱۰۰ ساعته ادامه خواهد داد.
و سیستم محافظی هم برای جلوگیری از تخریب دیواره‌های پیشرانه به‌وسیله‌ی پلاسما گسترش می یابند؛
و این سیستم محافظ باعث افزایش طول عمر پیشرانه خواهد شد.